Lore Van Hoof

“Als je mijn vrienden zou vragen om “Lore” te beschrijven , is sportief het meest voorkomende woord maar ook  creatief, enthousiast, bezige bij, doorzetter, optimistisch zullen zeker genoemd worden.

Het sporten zat er van kleins af in. Ik ging  samen met mijn 3 zussen naar de dansles. Jammer genoeg ontbrak me de nodige elegantie, die wel aanwezig is bij mijn drie zussen. De dansjuf wist mij echter snel te vinden als er eens een kunstje moest getoond worden. Na wat aandringen mocht ik samen met mijn tweelingszus gaan turnen in de plaatselijke sporthal. Daar voelde ik me direct volledig thuis en werd ik voldoende uitgedaagd. Gebeten door de turnmicrobe trok ik mijn stoute schoenen aan en ging informeren wat je moest kunnen alvorens je bij de keurgroep terecht kon, om dat vervolgens in te oefenen tot dat ik het kon. Dit resulteerde in een aantal jaren in de keurploeg van het toestelturnen. Omdat gaandeweg explosiviteit en snelheid meer mijn ding was, stapte ik over naar tumbling en acro-gym.

In de middelbare school vond ik, de 25 turnuren per week nog niet voldoende en koos ik voor de wetenschappen-sport richting. Tijdens het schooljaar lag mijn focus bij het turnen, tijdens de schoolvakanties knalde ik er sporadisch een loopwedstrijdje tussen.

Jammer genoeg kwam er aan mijn turncarrière een vrij abrupt einde door een rugblesssure.

Met mijn sportieve focus was mijn studiekeuze dan ook niet erg verassend, omwille van een minder ontwikkeld balgevoel vielen vele richtingen in de sport af. Maar het bewegen en het menselijk lichaam interesseerde me mateloos dus koos ik voor revalidatiewetenschappen en kinesitherapie aan de KULeuven. Mijn studententijd werd vooral gevuld met  sporten en fijne gezellige vrienden op kot, naast het studeren uiteraard. De loopmicrobe kreeg me toen goed te pakken, dankzij enkele kotgenoten en de vele fijne plekken om te lopen in Leuven.

Ik vond het interessant om te zien hoe ik door mijn eigen trainingen aan te passen, met de kennis vanuit de opleiding, verder of juist sneller kon lopen. Zo liep ik op eigen houtje 3 marathons en de dodentocht. Ondertussen ben ik ook aangesloten bij de atletiekclub hier in Bonheiden, want het is soms ook gewoon fijn om niet te hoeven nadenken over je eigen schema en samen te lopen met andere loopfanaten.

In 2015 startte ik als pas afgestudeerde met een master in de neurologische revalidatie in een revalidatiekliniek.  Al was het snel duidelijk dat de grootsheid en de onpersoonlijke aanpak van een revalidatiecentrum mij niet voldoende voldoening gaf. Na amper 1 jaar maakte ik de overstap naar mijn huidige werkplek als kinesitherapeut in een secundair buitengewoon onderwjis. De afwisseling binnen de job en de persoonlijke band met de leerlingen zijn echt een enorme meerwaarde. Ik doe deze job dan ook ontzettend graag.

Om echter niet op mijn sportieve “honger” te blijven zitten, zocht ik nog wat meer uitdaging. Dus trok ik weer mijn stoute schoenen aan om even te vragen of de personal training praktijk, een aantal huizen verder, nog een nieuwe trainer kon gebruiken. Dit is hoe ik terecht gekomen bij Jorsano en als sinds 2018 als zelfstandig in bijberoep hier werk.

Het doet me deugd om andere te helpen om het plezier in bewegen (terug) te vinden, mijn achtergrond als kinesitherapeut zorgt ook voor een uitgebreide kennis om de oefeningen aan te passen waar nodig. Deze persoonlijke aanpak en de functionele bewegingen die we bij Jorsano aanbieden passen helemaal binnen mijn eigen visie. Hoe er van sport het meest kan genoten worden en dus ook het beste resultaat kan bekomen worden.”